Przy urazach klatki piersiowej najczęściej wy­stępują uszkodzenia żeber, przy czym nawet złamanie jednego żebra może w poważny sposób upośledzić oddychanie (z powodu bólu), a nawet niekiedy uszkodzić tkankę płucną. Pierwsza pomoc polega na założeniu opaski unieruchamiającej i łagodzącej ostre bóle przy oddychaniu. Opaska może być z ban­daża elastycznego lub szerokiego przylepca. Przylepiec nakłada się na jedną warstwę ban­daża lub gazy, aby uniknąć uszkodzeń skóry podczas odkiejania. Ludziom w podeszłym wieku nie należy nakładać zbyt silnej opaski, gdyż może to spowodować znaczne utrud­nienie oddychania. Dlatego osobom starszym lepiej jest unieruchamiać złamane- żebro opa­trunkiem przylepcowym półokrężnym, czyli obejmującym jedynie chorą połowę klatki piersiowej. Po założeniu opaski lub opatrunku przylep­cowego rannemu należy podać środki prze­ciwbólowe i uspokajające, a następnie odesłać do lekarza. W przypadku przebicia klatki piersiowej ostrym przedmiotem dochodzi do groźnego dla od­dychania wniknięcia powietrza do jamy opłu- cnowej. W celu przeciwdziałania pogarszaniu się oddychania (powstawanie tzw. odmy urazowej), narastaniu sinicy i duszności, na­leży szybko uszczelnić ranę w klatce pier­siowej. Służy do tego gruby opatrunek ucis­kowy, składający się z: nawazelinowanego gazika, folii lub ceratki, warstwy gazy i ban­daża, a gdy otwór jest duży, podwójnie zło­żonego płata folii plastykowej, którego brzegi uszczelnia się plastrem.